Νίκος Τριανταφυλλίδης © Χρήστος Σαρρής
Νίκος Τριανταφυλλίδης © Χρήστος Σαρρής

Νίκος Τριανταφυλλίδης

Ο αισθηματίας

O σκηνοθέτης και ιδιοκτήτης του πιο ζωντανού και δραστήριου λαϊβάδικου της πόλης, του Gagarin 205, 14 χρόνια μετά από το Μαύρο Γάλα επέστρεψε το 2014 με μια καινούργια ταινία, αφιερωμένη σε όλους τους ασυμβίβαστους Αισθηματίες και φτιαγμένη από τις εμμονές του δημιουργού της: αλκοόλ, τσιγάρα, βόλτες σε μια πόλη φάντασμα και γυναίκες φτιαγμένες από τη σοφία της ζωής.

— Λένε, ότι  οι καλλιτέχνες κοιτάζουν συχνά στο παρελθόν και νιώθουν μια έντονη νοσταλγία για τη νιότη, τη χαμένη αθωότητα και την παιδική αφέλεια. Μερικές φορές τόσο έντονα που γίνεται εμμονή.

Δεν κοιτάζω πίσω, δεν έχω απολύτως κανένα νόστο, δεν έχω καμία διάθεση να επιστρέψω στην εφηβεία μου. Ήμουν ένα κακοποιημένο παιδί από τον περίγυρό μου, ένας  τραυματισμένος και απομονωμένος νεαρός, οπότε δεν έχω καμία επιθυμία να κοιτάζω στις πίσω σελίδες. Θυμάμαι, βέβαια, τον Νικολαΐδη που απαντούσε ότι νοσταλγεί το μέλλον όταν τον ρωτούσαν αν είναι ρετρό ή όχι, οπότε θεωρώ ότι αυτή είναι μια πολύ ευφυής απάντηση για να αποφεύγεις τις κακοτοπιές. Έρχομαι από το παρελθόν, γνωρίζω ότι ανήκω και εκεί, αλλά δεν το νοσταλγώ. Δεν θα είχε νόημα να αλλάξω κάτι. Αλλά, ναι,τώρα που το ξανασκέφτομαι, θα προσπαθούσα να μην είμαι τόσο αφελής ως ανεξάρτητος παραγωγός και θα προστάτευα καλύτερα τα νώτα μου ώστε να μην εκτεθώ στην κακοδαιμονία της πολιτικής υποδομής του θεάματος.

— Αν μη τι άλλο, η τελευταία σας ταινία «Οι Αισθηματίες» δείχνει ότι τώρα γνωρίζετε αυτές τις κακοτοπιές, ή μάλλον, ακόμα καλύτερα, γνωρίζετε το δικό σας ζωτικό χώρο.

Πρέπει να φας κάποιες κατραπακιές για να πατήσεις καλύτερα στα πόδια σου. Αλλά, ναι, αυτό γίνεται με επίμονη δουλειά αφενός, και αφετέρου καλλιεργώντας ακόμα πιο πολύ αυτό που λέμε, για λόγους ενδοσυνεννόησης, αυτοδιαχειριζόμενο σινεμά. Ο κινηματογράφος έχει ανελαστικά προβλήματα, τα οποία αναγκαστικά μας κάνουν και έτσι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις που δεν θα έπρεπε. Ναι, ανθεί σήμερα αυτό το σινεμά, έστω και με ρεφενέ. Κάποια στιγμή, σύντομα, θα πάψει να είναι με ρεφενέ, πιστεύω. Αυτό εξαρτάται και από τους σκηνοθέτες, εμάς τους ίδιους. Κατά πόσο δηλαδή μπορούμε να κάνουμε ταινίες κάτω από δεδομένες καταστάσεις. Εγώ μπορώ. Δεν έχω κι άλλη επιλογή. Αν δεν το κάνω, θα ξαναπέσω σε χειμερία νάρκη.

Νίκος Τριανταφυλλίδης © Χρήστος Σαρρής
Νίκος Τριανταφυλλίδης © Χρήστος Σαρρής

— Στο ευρύτερο αστικό περιβάλλον, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα, τι σας ενοχλεί περισσότερο;

Προφανέστατα, η επίθεση στο συνάνθρωπο. Η επίθεση που γίνεται από το ίδιο το κράτος στο συνάνθρωπό μας. Από την άλλη, ποτέ δεν έτρεφα ελπίδες ότι θα πάει καλύτερα η ανθρωπότητα. Αλλά, νομίζω ότι είμαστε μια χαμένη γενιά. Και τώρα που το καράβι βυθίζεται πρέπει να πούμε κι εμείς τα λόγια του καπετάνιου «Πρώτα οι γυναίκες και τα παιδιά!».

— Ενώ ο ίδιος χαρακτηρίζετε τους «Αισθηματίες» ως ένα νουάρ κάτω από τον αττικό ουρανό, εγώ θα έλεγα ότι είναι σαν ένα ταξίδι σε μια άλλη, κρυμμένη, Αθήνα.

Η Αθήνα ως μια πόλη φάντασμα μέσα στην πόλη. Μια πόλη που ζει μέσα από εγκαταλελειμμένες στοές, μέσα από ρημαγμένα σινεμά, από κλειστά μπιλιάρδα, από στοιχειωμένες συνοικίες, από μπορντέλα που πέφτουν σοβάδες. Βέβαια, κάποιοι ξεχνούν ότι η ιστορία εκδικείται. Βλέπεις, η πόλη που δεν σέβεται την παράδοσή της είναι έτοιμη να μπλέξει σε μεγαλύτερους μπελάδες. Γι’ αυτό πιστεύω ότι η σκοτεινή πλευρά της πόλης θα πάρει σύντομα την εκδίκησή της.

— Υπάρχει κάτι το οποίο προσπαθείτε να αποφύγετε αυτήν την εποχή;

Καταρχήν τον εαυτό μου. Ο μεγαλύτερος εχθρός μου είναι ώρες ώρες ο εαυτός μου. Μ’ αυτόν έχω να κάνω περισσότερο, τους άλλους τους ξέρω καλύτερα (γέλια).

Νίκος Τριανταφυλλίδης © Χρήστος Σαρρής
Νίκος Τριανταφυλλίδης © Χρήστος Σαρρής

— Ποια θεωρείτε ως κυρίαρχη εμμονή του εαυτού σας;

Εκτός από το κάπνισμα, το αλκοόλ, την πορνογραφία και το ποδόσφαιρο; (γέλια). Ο κινηματογράφος, φυσικά. Χαίρομαι πολύ που νιώθω προσηλωμένος σε αυτόν και λυπάμαι που δεν μπορώ να ασχολούμαι αποκλειστικά με αυτόν. Βέβαια, η κάθε εμμονή είναι ευχή και κατάρα. Και αν εξαιρέσεις τη σχέση μου με το αλκοόλ, η οποία είναι μια σχέση αγάπη και μίσους, και το κάπνισμα δεν έχω κάποια άλλη εμμονή να με βασανίζει. Ιδανικά θα ήθελα να πίνω σαν τον Χέμινγουεϊ και να μην μεθάω όπως ο Φιτζέραλντ. Του έβαζε χέρι ο Χέμινγουεϊ του Φιτζέραλντ ότι μεθάει γρήγορα (γέλια).

— Τι άλλο σας αρέσει πάρα πολύ;

Η Τζένη Βάνου. Ένα κομμάτι του εαυτού μου πέθανε όταν έφυγε η Τζένη. Μ’ αρέσουν τα ξεχασμένα ελαφριά τραγούδια και τα σαρανταπεντάρια σίνγκλ του ελληνικού γκαράζ. Οι εκπομπές κλασικής μουσικής στα βραχεά. Τα παλιά βιβλία, ξεχασμένων ελάσσονων καταραμένων Ελλήνων λογοτεχνών. Οι Σούπερ-8 τσόντες. Το Au Revoir στην Πατησίων, εκεί είναι η κιβωτός μου. Και  φυσικά, ο ΠΑΟΚ! Ω, ναι, κάθε μέρα μαθαίνω τι έγινε στην προπόνηση. Απο μικρός, ήμουν η μασκότ του ΠΑΟΚ στην Αθήνα. Ως και στο φοβερό ματς Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ 04 εγώ ήμουν η μασκότ του. Είχα χαρεί τόσο πολύ. Βέβαια, ακόμα θυμάμαι τους Ολυμπιακούς που με θεωρούσαν γρουσούζη να μου πετάγανε βροχή τα πλαστικά στρογγυλά μπουκάλια από τις πορτοκαλάδες.

▲︎

Η ταινία Οι Αισθηματίες προβλήθηκε ολοκληρωμένη πρώτη φορά στο κυρίως πρόγραμμα (διαγωνιστικό μέρος) του 36ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας τον Ιούνιο 2014, για να προβληθεί τελικά στις ελληνικές αίθουσες τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς.Η συνέντευξη με τον Νίκο Τριανταφυλλίδη έγινε τον Δεκέμβριο του 2014 και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Paper. O Nίκος Τριανταφυλλίδης πέθανε στις 7 Ιουνίου του 2016.

MORE

Aθήνα

Φωτογραφίες από την Αθήνα του 2019

Double exposure

Άσφαλτος, κτήρια, υφές, τοπία, δένδρα και πρόσωπα σε τυχαίες διαφάνειες.

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

Η συνολική δισκογραφία του Γιάννη Παπαϊωάννου (Rehearsed Dreams, Spider's Web, Raw, ΙΟΝ, Mechanimal)

Sauna

To Sauna EP του ΙΟΝ ηχογραφήθηκε μια πολύ ζεστή μέρα στην Αθήνα το καλοκαίρι του 1997.